ایده‌های ورودی که بقیه خانه را هم درست می‌کنند

ورودی، اولین تأثیری است که خانه بر بازدیدکننده می‌گذارد و همان جایی است که همه چیز — از کفش و کیف گرفته تا کلیدها و باران — به آن می‌رسد. یک ورودی خوب طراحی‌شده، کفش‌ها، کیف‌ها، کلیدها و کمی هوای بیرون را مدیریت می‌کند و در عین حال لحن کلی فضای داخلی را تعیین می‌نماید. اغلب ورودی‌ها بین ۲۰ تا ۶۰ فوت مربع (تقریباً ۲ تا ۵.۵ متر مربع) مساحت دارند — یک راهرو باریک، یک هال کوچک، یا یک گوشه‌ی دوباره‌کاربری‌شده — و این یعنی تراکم عملکردی مهم‌تر از متراژ است. سه تصمیم کلیدی که موفقیت یا شکست یک ورودی را رقم می‌زنند: جایی برای نشستن هنگام پوشیدن کفش (نیمکت یا چهارپایه با حداقل عمق ۱۶ تا ۱۸ اینچ / حدود ۴۰ تا ۴۵ سانتی‌متر)، جایی برای آویزان کردن کت و کیف (ریل جالباسی یا کمد دیواری)، و یک سطح برای گذاشتن کلید، نامه و وسایل کوچک (کنسول، طاقچه دیواری، یا یک سینی شناور). پس از لایه‌ی عملکردی، یک آینه با عرض حداقل ۲۴ اینچ (حدود ۶۰ سانتی‌متر) نور را بازتاب می‌دهد و یک نگاه آخر را پیش از خروج ممکن می‌سازد؛ یک فرش بادوام (کنف، سیسال، یا مدل‌های قابل شست‌وشو) ترافیک سنگین ورودی را تحمل می‌کند؛ و یک لوستر یا چراغ منحصربه‌فرد — فلاش‌مانت، شاندلیر کوچک یا یک جفت آپلیک — فضا را در شب کامل می‌کند. ورودی‌های تاریک و داخلی از سفیدهای گرم یا رنگ‌های خاکی ملایم بهره می‌برند؛ ورودی‌های روشن می‌توانند رنگ‌های عمیق‌تر را هم تحمل کنند.

اول مناطق گذاشتن وسایل را حل کنید: کفش، کیف، کلید، نامه. بعد به دکوراسیون بپردازید — یک آینه، یک چراغ و یک اثر هنری کافی است.