Styl nadmorski bez kiczu z muszelkami

Styl nadmorski to światło, powietrze i miękkość — nie kotwice na ścianie ani szyldy z napisem „Plaża" na korytarzu. Najlepsze wnętrza w tym stylu emanują spokojem: ciepłe biele, naturalne faktury (juta, len, rattan, bielony dąb) i odrobina błękitu lub zieleni — jako akcent, nie dominanta. Dobrze skomponowane wnętrze daje poczucie odpoczynku, niezależnie od tego, czy za oknem jest ocean. Styl wywodzi się z nadmorskich domów Nowej Anglii i letnich rezydencji Hamptons, a z czasem rozgałęził się w dwóch kierunkach: klasycznym nadmorskim (biel i granat, lina i pasy, akcenty nautyczne) oraz nowoczesnym nadmorskim (cieplejsze biele, greige, stonowana pianka morska, mniej dosłowne dekoracje). Ta druga wersja sprawdza się znacznie lepiej poza kurortami. Kluczowe ruchy w palecie: ciepłe biele, jak Benjamin Moore White Dove lub Farrow & Ball Pointing, blade tony piasku i owsa, drewno wyblakłe jak korzeń drewna morskiego jako drugi neutralny odcień, oraz jeden akcent zaczerpnięty z wody (stonowana pianka morska, przyciemniony granat, wyblakłe indygo). Podłogi przykrywa naturalne włókno — juta, sizal, trawa morska lub wysokoodporna tkanina płaska przeznaczona na zewnątrz i do wnętrz, idealna do pokojów dziennych. Zasłony i rolety pozostają lekkie: tiulowe lniane firanki, bambusowe rolety rzymskie lub proste białe panele przepuszczają maksimum światła.