طراحی داخلی اسکاندیناوی: آرام، روشن و زیسته

محبوبیت طراحی اسکاندیناوی بی‌دلیل نیست. چوب‌های روشن، دیوارهای سفید و پارچه‌های نرم پاسخی عملی و گرم به یک مشکل بسیار مشخص‌اند: زمستان‌های طولانی و تاریک. این سبک به‌خوبی جابه‌جا می‌شود، چون اصولش جهانی‌اند: بیشترین نور را وارد کنید، مواد نرم را لایه‌لایه بچینید، و مبلمانی انتخاب کنید که جایش را با کارکرد به‌اندازه‌ی فرم توجیه کند. این سبک از جنبش طراحی نوردیک دهه‌ی ۱۹۵۰ (Alvar Aalto، Arne Jacobsen، Hans Wegner) سر برآورد و همچنان معاصر به نظر می‌رسد، چون تناسبات و مواد از همان ابتدا درست بودند. دیوارها تقریباً همیشه سفید یا خاکستری بسیار ملایم‌اند — Farrow & Ball Wimborne White، Jotun Lady Lys Elfenben، Benjamin Moore Simply White — تا هر فوتون نور موجود را به اتاق بازتاب دهند. کف‌ها معمولاً از بلوط یا زبان‌گنجشک روشن‌اند، که اغلب سفیدشویی یا صابون‌پرداز شده‌اند. پارچه‌ها کار گرمای فضا را می‌کنند: کتان طبیعی، روانداز پشمی و پوست گوسفند روی پشتی صندلی‌ها. یک رنگ تأکیدی (آبی خاک‌آلود ملایم، سبز مریم‌گلی نرم، یا صورتی کدر) مانع از آن می‌شود که فضا سرد و بالینی به نظر برسد. گرمای هوگه‌محور از شمع‌ها، چراغ‌های لایه‌لایه در ارتفاع میز و مبلمان چوب طبیعی در فاصله‌ی لمس می‌آید.